این بار می دانم

که شمارش های معکوس شروع

شده است

قلبم تلو تلو می خورد

و سکندری می خورد

و در جوب می افتد

. . . و آب من را می برد

صدای شر شر آب نغمه ای دارد

-بانو-

انگاری نجواهای شبانه ی تو را

برایم زنده می کند

اما این بار آغوشت

سرد است

سرد.

-بانو-

نه نه

انگاری این بار خود آب است

تا گلویم را پر کرده

دستانم این بار به آسمانست

و ترس لبریز از وجودم

چندین باره مرا می کشی

به درونت تلاطم پیدا کرده ام

سرما هم

بوی آغوش گرمت را دارد بانو. . .