خواب سرد

alirezashahrokhi — Tue, 09 Jun 2009 10:59:18 GMT

این بار می دانم

که شمارش های معکوس شروع

شده است

قلبم تلو تلو می خورد

و سکندری می خورد

و در جوب می افتد

. . . و آب من را می برد

صدای شر شر آب نغمه ای دارد

-بانو-

انگاری نجواهای شبانه ی تو را

برایم زنده می کند

اما این بار آغوشت

سرد است

سرد.

-بانو-

نه نه

انگاری این بار خود آب است

تا گلویم را پر کرده

دستانم این بار به آسمانست

و ترس لبریز از وجودم

چندین باره مرا می کشی

به درونت تلاطم پیدا کرده ام

سرما هم

بوی آغوش گرمت را دارد بانو. . .

alirezashahrokhi — Wed, 13 May 2009 20:04:18 GMT

می شود جور دیگر دید

شنید و رفت

به

دیار باقی

ندانسته ، دانسته

مُرد

مُردن را

تجربه آلود

زمزمه کرد

مزمزه کرد!

و گاهی تف!

به زمین،

یا آسمان

و فرود آورده دید!

صورت در هم شکسته ی سکته آلودِ ماتم زده ی

خسته.

و در آخر سکوت غریبانه ی ندای وهم آلودِ

شرّا شرِّ آب

بعد از ندای

لا اله الا الله

دستهای مردم

و خاک نمور!

بازپس گیری

alirezashahrokhi — Fri, 01 May 2009 10:06:11 GMT

و باز آغاز بازنگری نو

در اندیشه های بی فلسفه ی

رذل آمیز بشری!

چرخ گردون ما

خلافه عقربه های ساعت را گُم

کرده است

گٌم!

و می چرخد و می چرخاند در جا زدن

و جا ماندن را

و سرلوحه ی ما شده است

و یا شده ایم

و یا کرده اندِمان از گذشته!

همچون اعراب جاهلیت

و یا اسقف اعظم

و که

گالیله است؟

من،ما. . .

و این بار نوبت آتش

و ما ابراهیمیان

در فکر گستان سالهاست

که می سوزیم.

alirezashahrokhi — Sat, 25 Apr 2009 11:12:45 GMT

ناز شصتت دنیا

چرخ و واچرخی

گریزگاهت این بار دره ای است

خشم آلودتر از برزخ

سردتر از روزهای بی کسی شبانه

و گرمتر از آفتاب!

نمی دانم این بار

سر کدام کوچه نظاره گر مایی

قبطه می خوری یا سرخورده

یا بازی جدید

تا آخر روز

و حتی شب

بین نگاه های آخر

و شاید بوسه ای شبانه

شهوت روزانه ات را روانه می کنی

تا مگر

دامی

نه شاید این بار

اشتباه از ماست

و شاید

اشتباه از ماست!

اما

این بار

نه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

alirezashahrokhi — Sat, 18 Apr 2009 11:18:18 GMT

تفکرمان را شب به شب

پیِ صیقل و پاکی

آب نمکش می کنیم!

و صبح به صبح

می شوییمش

نگاهش می کنیم

و قورتش می دهیم

نگاه آیینه می کنیم

!!!!!!!!!!!!!

بغض باید کرد و گریست!

لیک لبخندی می زنیم

از سر کراهت رخوت آلود جسمانی

کاش داد می زدیم.

شاد فریاد رسی میبود.

می آمد

و می بردمان.

________

alirezashahrokhi — Tue, 31 Mar 2009 16:09:38 GMT

ماتم ما را زد

باز هم

گهگاهی می گذرم ـ بانو ـ

نمی دانی. . .

به چه حالی. . .

حال و احوالم نامیزان شده است

متمایل به چپ

می گذراندمان

زمان

را

می گویم!

ولی به چه حالی. . .

لیک

چاره ای نیست

بازهم بازدممان مزه میدهد

سیگارآلود

ولی به چه حالی

ـ بانو ـ

از دوباره شده ام!

مرثیه

alirezashahrokhi — Wed, 04 Mar 2009 09:38:18 GMT

تو!

بگو

دگر باره چگونه در هم شکستیم

میان تهاجم

فشرده شدیم به صورت

-شبانه روزی-

در تکرار روزها!

به امید آخرین طلوع خورشید

تا

با

به رخ کشانیدنِ غروبی سرخ

باز هم

بگوید که

من نیز

می روم بعد از

-24-

دریغا از خاک

که حتی نوری نیست

نوری نیست

alirezashahrokhi — Sun, 22 Feb 2009 11:42:18 GMT

سپیدار بلند

تهوع شبانه ام را لابه لای خاشاک سترگ ناپیدایت

قی می کنم!

شمرده ام بارها

شب

روز

یکی هستی!

به رنگی مستهجن.

که سایه وار

دنیا ی سبز خدا را

شیطانی کرده ای

آدمی کرده ای.

نفیر صدها جان را

به کام کشیده ای

و نوش کرده ای

به ناسلامتی باز دم های تلخ مزه!

یا سلامتی گس آور آدمی

که چسبناکترین آرزوهایش را

شبانه می کند.

کاش رزق ات را مبرید

زهرآبی که من شبانه

به خوردت دادم.

تنهایی

alirezashahrokhi — Tue, 03 Feb 2009 10:08:16 GMT

کوره راهمان خاکی تر از تنهایی بین دو ستاره بود

تقلایمان در زندگی

همان مرداب

همان باتلاق را می گویم!

آری!

درونش ذوب شدیم

و هر نفسمان شعله اش را

دو صد چندان کرد

تا حدی که

. . . . .

نمی دانم چقدر است!

انگشتان دستم

تای شمردن ندارند!

دستی به کمک می طلبم!

دوست

alirezashahrokhi — Wed, 14 Jan 2009 14:21:09 GMT

ملالت زده شده ایم دوست

دوست

خیلی وقت است ورق می زنیم!

ورقمان میزنند!

برگ برگ شده ایم!

پاره پاره!

کوکمان بزن دوست

بدوزمان به زمان!

می خواهم جاودانه شوم!

بدروووووووووووووووووووووووووووووووووووووود